Ningkan, Stephen Kalong

Ningkan, Stephen Kalong (1920–1997), first chief minister of the East Malaysian state of Sarawak. Stephen Kalong Ningkan served as first chief minister of the East Malaysian state of Sarawak between July 1963 and September 1966. Prior to Sarawak's joining the union of Malaya, Singapore, and North Borneo to form the Federation of Malaysia, Sarawak was a British colony. Born in Sarawak of Iban and Chinese ancestry, Ningkan is probably best known for triggering a constitutional crisis when he refused to vacate his office after being dismissed by the Sarawakian governor. Ningkan, as leader of the Council Negri (the state legislature), had purportedly ceased to command the confidence of the majority of the council. With the backing of the federal government in Kuala Lumpur, the governor proceeded to appoint a new chief minister. Ningkan's refusal to vacate his office, resulting in a constitutional impasse that was perceived to threaten the fragile unity of Malaysia, aroused a vigorous reaction from the federal government.

On 14 September 1966, Yang di-Pertuan Agong, Malaysia's head of state, proclaimed a state of emergency in Sarawak on the basis that its security was threatened by the constitutional crisis. Under emergency rule, Parliament was legislatively enabled to exercise further powers, effectively governing Sarawak from the federal capital. Ningkan appealed his dismissal all the way to the Privy Council in London, Malaysia's then final appellate court, but lost his appeal for a declaration that he was still chief minister of Sarawak. A firm believer that Sarawakians were entitled to have full citizenship rights and to participate in Malaysia's national development on a par with the Malays on the Malaya Peninsula, Ningkan slipped into political oblivion after his removal from office.

The constitutional crisis that Ningkan was embroiled in should be seen in the light of the volatile political matrix in Malaysia then. After Malaysia was created through the union of Malaya and Singapore, Sabah, and Sarawak on 16 September 1963, communal tension rose over the core identity of Malaysia. The politically convenient union was short-lived and Singapore left the federation on 9 August 1965. At the federal level, there was concern that Sarawak and Sabah might follow Singapore and secede from Malaysia. The removal of Ningkan, albeit by constitutional means, was an attempt by the federal government in Kuala Lumpur to exercise indirect control by aligning East Malaysian political parties with the United Malays National Organization–dominated coalition at the center.

Further Reading

Means, Gordon P. (1970) Malaysian Politics. London: University of London Press.
Milne, Robert Stephen, and Kanagaratnam Jeya Ratnam. (1974) Malaysia—New States in a New Nation: Political Development of Sarawak and Sabah in Malaysia. London: Frank Cass.
Roff, Margaret Clark. (1974) The Politics of Belonging: Political Change in Sabah and Sarawak. Kuala Lumpur, Malaysia: Oxford University Press.
Von Vorys, Karl. (1975) Democracy without Consensus: Communalism and Political Stability in Malaysia. Princeton, NJ: Princeton University Press.

PERISYTIHARAN PENUBUHAN MALAYSIA

Tarikh Peristiwa: 16.09.1963

Pada hari ini dalam tahun 1963 seiring dengan dentuman 101 das tembakan meriam dan teriakan "MERDEKA", Perdana Menteri Tunku Abdul Rahman telah mengisytiharkan kelahiran sebuah negara baharu kepada seluruh dunia. Negara itu ialah Malaysia

Stadium Merdeka yang dibanjiri oleh 30,000 umat Malaysia telah bergema kembali dengan laungan semangat rakyat seperti 6 tahun yang Ialu dalam tahun 1957 ketika Persekutuan Tanah Melayu mencapal kemerdekaannya. Upacara membaca Deklarasi Penubuhan Malaysia itu telah dilakukan di hadapan DYMM Seri Paduka Yang di-Pertuan Agong, Raja-raja Melayu, Gabenor-gabenor Pulau Pinang, Melaka, Singapura, Sarawak dan Sabah.

Turut serta dalam upacara itu ialah tiga orang pemimpin dari tiga buah negara yang baharu di dalam Persekutuan Malaysia laitu Lee Kuan Yew, Donald Stephens dan Stephen Kalong Ningkan (Ketua Menteri Sarawak yang pertama merangkap President SNAP). Upacara ini telah dlhadiri juga oleh Kabinet, anggota-anggota diplomat asing di Kuala Lumpur serta wakil-wakil dari Kerajaan-Kerajaan yang telah dijemput khas.

Upacara perisytiharan kelahiran Malaysia ini telah dimulakan dengan keberangkatan tiba DYMM Seri Paduka Baginda Yang di-Pertuan Agong. Selepas selesai memeriksa perbarisan kawalan kehormatan dari Askar Melayu Diraja, Seri Paduka Baginda telah bertitah dengan ringkas menyatakan rasa syukur Baginda kerana rahmat yang dilimpahkan Allah ke atas rakyat Malaysia dan mengucapkan tahniah kepada Tunku Abdul Rahman.

Kemudiannya Perdana Menteri Tunku Abdul Rahman telah dipersilakan membaca perisytiharan itu. Perisytiharan penubuhan Malaysia ini adalah hasil dari satu perjanjian yang telah diperbuat pada 9hb Julal 1963 di antara Persekutuan Tanah Melayu, United Kingdom, Sabah, Sarawak dan Singapura yang telah bersetuju untuk membentuk sebuah negara baru yang bersatu yang dinamakan Persekutuan Malaysia. Dengan penubuhan Persekutuan Malaysia ini, maka Sabah, Sarawak dan Singapura telah terlepas dari belenggu takluk Britain dan Baginda Queen tidak lagi mempunyal ' kedaulatan serta kuasa ke atas ke tiga-tiga buah negeri itu.

Selepas pengisytiharan itu Tunku Abdul Rahman telah meneriakkan "MERDEKA" sebanyak tujuh kali dan telah disambut berselangseli oleh orang ramai dengan penuh semangat. Upacara itu diakhiri dengan bacaan doa selamat oleh Tuan Mufti Negeri Sembilan, Tuan Haji Ahmad bin Mohammad Said. Lagu Negaraku telah dimainkan dan perbarisan kehormatan askar Melayu Diraja telah memberikan tabik hormat kepada Seri Paduka Baginda Yang di-Pertuan Agong untuk berangkat pulang. Seluruh upacara ini, yang telah berlangsung dalam masa 40 minit telah diketuai oleh Datuk Maharajalela, Datuk Nik Mustapha Fadzil.

Negara yang telah diwujudkan pada hari ini dalam tahun 1963 sesungguhnya telah lahir dari lubuk hati umat yang inginkan kemerdekaan dan kebebasan sebagai satu bangsa yang berhak dan punya harga diri. Peristiwa perisytihararan satu hakikat sejarah dan akan kekal menjadi hakikat sejarah selama-lamanya.

Lihat Dokumen Perisytiharan. Perisytiharan yang sebenarnya telah dilafazkan pada 17 September 1963 kerana hujan ribut telah berlaku pada 16 September.

The Astana